تحلیل ساختاری منطقه‌ای

شناخت دلایل و عوامل موثر بر توسعه‌یافتگی و توسعه‌نیافتگی یکی از مهم‌ترین موضوعات مطالعات اجتماعی و اقتصادی در نیم‌قرن اخیر می‌باشد. توسعه منطقه‌ای به‌عنوان یکی از پیش‌نیازهای توسعه‌یافتگی بر جنبه‌های گوناگون توسعه جهت دستیابی به توازن و تعادل منطقه‌ای، کاهش نابرابری‌های زیرساختی، تعدیل شکاف‌های ساختاری و سرزمینی تاکید می‌نماید. چنین الگویی از توسعه علاوه بر این‌که به لحاظ مدیریت بهینه منابع و توان بهره‌گیری از ظرفیت‌های منطقه‌ای بسیار کارآمد است، باهدف کاهش یا حذف تفاوت‌های بین منطقه‌ای و درون‌منطقه‌ای، انتظام مکانی – فضایی فعالیت‌های اقتصادی – اجتماعی و ساختاری را نیز بر اساس ظرفیت‌های محلی مناطق ساماندهی می‌کند. پژوهش حاضر باهدف تحلیل ساختاری پیشران‌های موثر بر توسعه منطقه‌ای در استان چهارمحال و بختیاری صورت گرفته است. رویکرد حاکم بر این پژوهش کاربردی – نظری و از حیث ماهیت و روش، توصیفی – تحلیلی و پیمایشی می‌باشد. گردآوری داده‌ها و اطلاعات، به‌وسیله مطالعه منابع کتابخانه‌ای – اسنادی و برداشت‌های میدانی (مصاحبه و پرسشنامه) صورت گرفت. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌های کمی و نرم‌افزاری (روش تحلیل اثرات متقابل و نرم‌افزار میک‌مک) تعداد (20) عامل، به‌عنوان پیشران‌های کلیدی موثر بر توسعه منطقه‌ای در استان چهارمحال و بختیاری، استخراج و انتخاب گردید.